Αγγελική Συρρή - Στεφανίδου

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

...γατρειά δεν υπάρχει...

ΝΑ ΓΙΑΤΙ  ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ...

 

Φίλοι μου, σήμερα θα σας μιλήσω και γι άλλο  ανήκουστο  και θα καταλάβετε τι σημαίνει ο απαισιόδοξος τίτλος μου.

Συγγενικό μου πρόσωπο, πήγε χθες στο ΙΚΑ του Πειραιά, προσδοκώντας να εξεταστεί από οφθαλμίατρο-ραντεβού κλεισμένο από μήνα- για να δει  αν ο καταρράκτης του έχει εξελιχθεί και τι θα πρέπει  κάνει στη συνέχεια .

Ασφαλώς τώρα περιμένετε εσείς ν' ακούσετε να σας επαναλαμβάνω το πως αντιμετώπισε τα όσα κι εσείς έχετε αντιμετωπίσει επανειλημμένως όταν επισκέπτεσθε τα ευαγή ιατρεία της «δωρεάν» ακριβοπληρωμένης  υγείας στην Ελλαδίτσα μας ;

Μη είστε βιαστικοί, φίλοι μου  και προκατειλημμένοι...Δεν τα έχετε   βιώσει  όλα ...Υπάρχουν κι άλλα...και ανήκουστα...

Όχι... Το ραντεβού του ήταν έγκυρο...

Όχι...Δεν έχασε τη σειρά του...

Όχι...Εξετάστηκε στην ώρα του...

Όχι... Τον γιατρό τον είδε...

Καλέ, μην κολλάτε στα προφανή και τα συνηθισμένα...

Στη ώρα του μπήκε, ο γιατρός ήταν εκεί και τον έβαλε να διαβάσει εκείνα τα γράμματα, ψιλά και χοντρά  που όλοι μας έχουμε κατά καιρούς διαβάσει από κοντά κι από μακριά κι απεφάνθη:

-Όλα πάνε καλά...τίποτα δεν έχεις...μια χαρά είναι τα μάτια σου...

Ο καλοπροαίρετος γνωστός μου προς στιγμή χάρηκε που,  ώ του θαύματος ανέβλεψε αναίμακτα μάλιστα, μα γρήγορα συνήλθε  και διαμαρτυρήθηκε:

-Γιατρέ έχω προχωρημένο καταρράκτη... Είναι διαπιστωμένο σε επανειλημμένες εξετάσεις... Ήρθα για βυθοσκόπηση που μόνο σε τούτο το ιατρείο του ΙΚΑ γίνεται...για να δω αν «ωρίμασε» και πρέπει να εγχειριστώ...

Ο επιστήμονας- ευτυχώς- ήταν πολύ ευγενικός και παράβλεψε την προσβολή της διάγνωσής του συγκαταβατικά και ήρεμα, πράγμα που άλλος στην θέση του δεν θα το ανεχόταν και θα εκπαραθύρωνε-υπερβολή του «πετώ έξω απ' την πόρτα»- πάραυτα τον αναιδέστατο ασθενή.

-Σου είπα πως είσαι μια χαρά και δεν χρειάζεσαι τίποτα περισσότερο αφού βλέπεις μια χαρά...Μόνο , πριν φύγεις , κατέβα στο μπαρ και φέρε μου ένα αναψυκτικό-είπε και τη μάρκα του αναψυκτικού μάλιστα- και φέρτο μου, γιατί δίψασα...άντε... και μην αργήσεις...

Κλείστε το στόμα σας φίλοι μου...δεν είναι ωραίο θέαμα να στέκεστε με ανοιχτό στόμα σαν χάνοι...Φτάνει ένας χάνος που υπάρχει στην ιστορία μας-ο εν λόγω γνωστός μου- ο οποίος όχι μόνο δεν απαίτησε τίποτα άλλο από τον «επιστήμονα» αλλά πήγε και του αγόρασε και το αναψυκτικό του για να τον ευχαριστήσει για τις υπηρεσίες του!

Κι όταν τον ρώτησα γιατί το έκανε, ιδού η απάντησή του και προσοχή, μην ξανανοίξετε το στόμα σας γιατί δεν θα το ανεχτώ.

-Για να το ντροπιάσω, μου απάντησε κρίνοντας εξ' ιδίων ο καλός, ο τίμιος, ο ευγενής κι αξιοπρεπής γνωστός μου κι άντε τώρα να του πω και να τον πείσω πως αυτό το χοντρόπετσο γουρούνι που εισπράττει τον μισθό χωρίς να το αξίζει και βιάζεται να ξεπετά τον φτωχό, τον άνεργο, τον γερό συνταξιούχο κι όποιον καταφεύγει στο ΙΚΑ, για να πάει στο ιατρείο του να πάρει τις χοντρές κούρες και μάλιστα χωρίς απόδειξη και στη ζούλα, αυτός ο ασυνείδητος επίορκος,  δεν καταλαβαίνει από ντροπή όταν, το φακελάκι, η δωροδοκία, η φτηνή ζητιανιά κι η διαφθορά είναι τα δικά του πιστεύω.

ΝΑ ΓΙΑΤΙ  ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΣΩΘΟΥΜΕ ...

alt


Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

...χρόνια πολλά Ελπίδα μου...

ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΣΗΜΕΡΑ!

 

Γιορτή μεγάλη !

Σοφίας, Αγάπης, Πίστης και Ελπίδας!

Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες!

Δέχομαι κι εγώ ευχές για το στερνοπούλι μου,το βιβλιοπαίδι μου, την Ελπίδα μου!

Κέρασμα για σας ένα απόσπασμα από το θεατρικό μου  «ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ» Εκδόσεις Λεξίτυπον 2015

alt

..................................................................................................

 

 ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ

Δοξασμένο τ΄όνομά του... Εμένα τα πλούτη και τα καλά μου είσαι συ, Ελπίδα μου, τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας, που θα πάνε τη γενιά μας και τη ζωή παρακάτω...

Εμένα μ' αξίωσε η Παναγιά να έχω εσένα και την αγάπη σου σ' όλο μου τον αγώνα να δίνει νόημα και δύναμη, μου χάρισε τ' αγόρια μου, τον Χρόνη, τον Ζαννή και τον Μικέ μου για ν' αναστήσω τους πατεράδες μου και τις κοπέλες μου, τη Μαρουκώ για να μη με καταριέται η πεθερά μου πως δεν την ονομάτισα και την Κατερίνα μου π' ανάστησε και τη δικιά μου μάνα...

Τα παιδιά μου μάθανε γράμματα και τέχνες και τα εγγόνια μου πήγανε στα Πανεπιστήμια κι εγίνανε καθηγητάδες κι επιστήμονες. Κι εύχομαι κι ελπίζω  για τα δισέγγονά μου να μην έχουν ποτέ φόβο να τους στερήσει κανείς τα δικαιώματα και τη λευτεριά τος.

Κανένα παράπονο δεν του' χω του Παντοκράτορα που μου χάρισε και χρόνια για να σας χαρώ και γιατί τα βάσανα μου τα 'δωσε στα νιάτα μου που τ' άντεχα... Δόξα σοι ο Θεός...

(Ακούγονται πολλές φωνές και φασαρία στα παρασκήνια κι αρχίζουν να μπαίνουν στην σκηνή πρώτα τα όργανα, μετά ο γαμπρός κι η νύφη κι από πίσω όλοι οι καλεσμένοι κι οι συγγενείς. Επιφωνήματα από τους παρακαθήμενους και καλωσορίσματα και γέλια από παντού.)

ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ

-Να... Να... Να τα τ' αστέρια της ζωής μου... Να τα τα πλούτη μου...

Να τα που φτάσανε για να ξεκινήσει το γλέντι του γάμου της δισεγγόνας μας της Ελπίδας, γυναίκα... Σήκω να τους καλοδεχτείς και φώναξε να μαζευτούνε όλοι για ν' αρχίσει το φαγοπότι κι ο χορός...

ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ

 

-Πούθε 'ν' η λάμψη κι η βροντή

(λένε οι κοπέλες)

Μέσα σε τούτη την αυλή

(απαντούν οι νέοι)

 

Ποιος χαίρεται και τραγουδεί;

(λένε οι κοπέλες)

Του Πολυχρόνη η εγγονή

(απαντούν οι νέοι)

 

Να ζήσετε, να ζήσετε

Παιδιά να μας χαρίσετε

 

 

Και ποιος την προίκα θα μετρά

(λένε οι κοπέλες)

Της νύφης μας τα γονικά

(απαντούν οι νέοι)

 

Να ζήσετε, να ζήσετε

Παιδιά να μας χαρίσετε

 

Δώσε πατέρα την ευχή

(λένε οι κοπέλες)

Νια φαμελιά να στεριωθεί

(απαντούν οι νέοι)

 

Δωσ' την ευχή σου μάνα

(λένε οι κοπέλες)

Και κέρνα τη σουμάδα

(απαντούν οι νέοι)

 

Να ζήσετε, να ζήσετε

Παιδιά να μας χαρίσετε

ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ

(Σηκώνεται, αγκαλιάζει την γυναίκα του, και προχωρώντας μαζί της προς τους νεόνυμφους, στέκεται στο κέντρο της σκηνής και φωνάζει)

Να ζήσετε... να ζήσετε ... Χαλάλι όλα στη Ζωή... Όλα για την Ελπίδα... Όλα για μιαν Ελπίδα!

 alt


Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

... παρουσίασή μου από BOOKIA...

ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ...



alt



alt


ΤΟ ΜΙΣΟ ΚΑΡΑΒΙ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ!



alt



ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ  Bookia!!!



alt



alt


Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

...ραντεβού στο Ζάππειο...

Καλημέρα και καλή μας Κυριακή!


alt
Ευτυχώς έχει λιακάδα κι εύχομαι 

να κρατήσει καλός ο καιρός και το βραδάκι που 

θα μαζευτούμε στην Έκθεση βιβλίου στο Ζάππειο 

και στο περίπτερο 13-15 των Εκδόσεων ΝΙΚΗ που θα σας περιμένω.
Το "μισό καράβι από τη Χιο" κι εγώ θα έχουμε την τιμητική μας.

alt


Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

...στο φεστιβάλ βιβλίου...

alt

Καλημέρα φίλοι μου,


αν από σήμερα σχεδιάζετε το Σαββατοκύριακό σας, 

μην ξεχάσετε να σημειώσετε το ραντεβού μας 

στις οκτώ το βραδάκι της Κυριακής στο Ζάππειο,

στο 45ο Φεστιβάλ Βιβλίου , 

στο περίπτερο 13-15 των Εκδόσεων ΝΙΚΗ. 

Θα είμαι εκεί κι εγώ να σας ευχηθώ καλή ανάγνωση για τα βιβλία που θα επιλέξετε.

10461344_10204320888282874_8326292159715476797_n[1].jpg


Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

...απόηχοι θέρους...

ΘΕΡΟΥΣ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ :


ΑΦΗΣΑΜΕ ΦΕΤΟΣ ΤΑ ΙΧΝΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΚΡΟΓΥΑΛΙΕΣ...

14022089_1278376525520051_5376501629964789345_n.jpg


alt


Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

...μια επέτειος...

Η ΚΑΜΑΡΑ ΜΟΥ.
(Στη μνήμη της μητέρας μου που μας άφησε σαν σήμερα το 2002)


Μια κάμαρα γεμάτη αναμνήσεις, χρώματα κι αξέχαστες μυρωδιές.
Μια κάμαρα γεμάτη παιδικά γέλια, χάδια και δάκρυα αποτυχίας.
Μια κάμαρα γεμάτη στίχους, λόγια, σχέδια και προσευχές.
Μια κάμαρα γεμάτη αγώνες κερδισμένους κι όνειρα απραγματοποίητα.
Αυτή είναι η μικρή κι αφόρητα πυκνοκατοικημένη κάμαρά μου.


Αγγελική Συρρή-Στεφανίδου
25/8/2016
Πόρτο Γερμενό


Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

...μια επέτειος...

Η ΚΑΜΑΡΑ ΜΟΥ.
(Στη μνήμη της μητέρας μου που μας άφησε σαν σήμερα το 2002)


Μια κάμαρα γεμάτη αναμνήσεις, χρώματα κι αξέχαστες μυρωδιές.
Μια κάμαρα γεμάτη παιδικά γέλια, χάδια και δάκρυα αποτυχίας.
Μια κάμαρα γεμάτη στίχους, λόγια, σχέδια και προσευχές.
Μια κάμαρα γεμάτη αγώνες κερδισμένους κι όνειρα απραγματοποίητα.
Αυτή είναι η μικρή κι αφόρητα πυκνοκατοικημένη κάμαρά μου.


Αγγελική Συρρή-Στεφανίδου
25/8/2016
Πόρτο Γερμενό


Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

...κι άλλο ξενύχτι...

Για να συμπληρωθεί η τριλογία της Πανσελήνου

 

ΣΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΟ ΛΙΓΟΣ...

 alt

Δεν ντρέπεσαι κορίτσι νιούτσικο και λυγερό

να ξενυχτάς ως το ξημέρωμα στη στράτα,

να στέκεσαι μπροστά στα σκοτεινά τα σπίτια μας

τα σφαλισμένα παραθύρια να πετροβολάς

και να χτυπάς τις πόρτες τις αμπαρωμένες;

 

Κοίταξε που  γαλάτισε κι έφεξε η ανατολή...

Τρεμούλιασαν τα κοιμισμένα τα  φυλλώματα,

ανησυχήσαν τα πουλάκια στις φωλιές τους

και διαλαλούν οι πετεινοί στις γειτονιές

πως θα μπροβάλ'  η μέρα όπου  να ΄ναι.

 

Κι εσύ,  μεσοστρατίς ακόμη τριγυρνάς,

σκύβεις και καθρεφτίζεσαι στη θάλασσα,

ξεδιάντροπα γυμνώνεσαι και χαριεντίζεσαι,

γλεντοκοπάς με τους αμετανόητους ξενύχτηδες

που  τα γιατάκια τους ξημερωθήκαν ξεχασμένα.

 

Για συμμαζέψου κόρη μου  κι άντε να κοιμηθείς.

Μαζέψου επιτέλους κι άντε να πλαγιάσεις.

Λυπήσου με  κι εμέ που ξενυχτώ Σελήνη μου

'σύχασε πια και κρύψου μπας  ξεκλέψω λίγον ύπνο,

μήπως μερώσει και το μαξιλάρι μου που μ' έχασεν  απόψε.

 

Αγγελική Συρρή -Στεφανίδου

21/8/2016 Πόρτο Γερμενό

Η φωτογραφία είναι του φίλου Βαγγέλη Πίκουλα.


Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

...προσοχή αύριο...

Profile

asirri Αγγελική Συρρή-Στεφανίδου

Το προφίλ μου

δέκα μονάχα στίχοι μας να μείνουνε καθώς τα περιστέρια που σκορπούν οι ναυαγοί στην τύχη κι όταν φέρουν το μήνυμα δεν είναι πια καιρός. Καρυωτάκης

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Σεπτέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
μισό καράβι από τη Χιο
και... μην ορκίζεσαι
εκέινη που έφυγε νωρίς
της στεριάς τα κύματα

ΑΡΧΕΙΟ ΘΕΜΑΤΩΝ

Powered by pathfinder blogs